Dział infuzjoterapii dożylnej

Infuzjoterapia dożylna to dział Polikliniki, w którym stosujemy zaawansowaną i skuteczną metodę podawania leków bezpośrednio do żyły pacjenta.

• Na czym polega infuzjoterapia dożylna?
  

Infuzja dożylna polega na podaniu odpowiednich roztworów leków we wlewach kroplowych dożylnie. Kontakt z żyłą zapewnia założony venflon, który w sprzyjających okolicznościach wystarcza na użycie w przeciągu kilku dni.

• Jakie są zalety infuzji?

Leki podawane bezpośrednio do krwi działają natychmiast, a efekty ich działania są silniej wyrażone aniżeli przy podaniu doustnym. Dzięki infuzji dożylnej eliminujemy wpływ enzymów trawiennych i zaburzeń wchłaniania w przewodzie pokarmowym. Oszczędzamy również wątrobę i nerki w procesie metabolizmu leków.

• Jak przebiega kwalifikacja do zabiegu?

Po ustaleniu przez lekarzy naszej Polikliniki stopnia niedoborów lub zaburzeń równowagi wodno-elektrolitowej i kwasowo-zasadowej włączamy kurację w postaci przygotowanych dla każdego pacjenta indywidualnie preparatów zawierających stosowne leki.

• Czy zabieg infuzji jest bezpieczny?
  

W naszej klinice wlewy odbywają się w specjalnie dedykowanej do tego sali. W uzasadnionych przypadkach używamy nowoczesnych pomp objętościowych, umożliwiających precyzyjne dawkowanie stosowanych leków, co eliminuje ryzyko niewłaściwego podania i wystąpienia niepokojących objawów ubocznych.

• Jak przebiega zabieg?
  

W trakcie wlewów kroplowych pacjent korzysta ze specjalnego fotela umożliwiającego przyjęcie optymalnej, wygodnej pozycji. W razie konieczności fotele stanowią jednocześnie środek transportu chorego lub umożliwiają przyjęcie przez niego pozycji z głową poniżej poziomu ciała (pozycja Trendelenburga). Specjalne podpory pod ręce poprawiają komfort przyjmowania leków, a jednocześnie stanowią zabezpieczenie dla pacjentów niepełnosprawnych. Stosowana w fotelach automatyka pomaga w zajęciu najwygodniejszej pozycji. Na życzenie pacjenta podczas wlewów istnieje możliwość oglądania telewizji lub słuchania relaksacyjnej muzyki.

• Co leczymy za pomocą infuzji?

1. Suplementacja zgodnie z zasadami medycyny ortomolekularnej.
   Metoda polega na uzupełnianiu witamin, elektrolitów i mikroelementów niezbędnych dla prawidłowego funkcjonowania organizmu.
   Stosujemy następujące witaminy i mikroelementy:
   Witamina A, D, E, K, C, grupa witamin B
   Elektrolity: sód, potas , magnez, wapń, chlorki
   Mikroelementy: Żelazo, Cynk, Mangan, Miedź, Chrom, Selen, Molibden, Jod Fluor
2. Terapia stresu oksydacyjnego eliminująca nadmiar wolnych rodników:
   W warunkach prawidłowych wolne rodniki tlenowe uwalniane w ilościach śladowych pełnią pożyteczną rolę mediatorów i regulatorów wielu procesów wewnątrzkomórkowych. Wraz z wiekiem ulegają wyczerpaniu naturalne mechanizmy zapobiegające nadmiarowi wolnych rodników.
   Ich nadmiar jest odpowiedzialny za zmiany degeneracyjne układu nerwowego ( Choroba Alzheimera), uszkodzenie elementów komórkowych, uszkodzenie białek degradacje aminokwasów i lipidów.
   Efekt taki nasila szereg chorób np. cukrzyca.
   Kiedy stwierdzamy niedostateczną aktywność fizjologicznego systemu antyoksydacyjnego włączmy leki:
   Stosujemy kwas alfa-liponowy, glutation, witaminy
3. Żywienie pozajelitowe czyli parenteralne.
   Forma leczenia żywieniowego polegająca na podawaniu składników odżywczych drogą dożylną. Podajemy białka, węglowodany, tłuszcze, elektrolity, pierwiastki śladowe oraz wodę.
   Powyższe składniki podajemy do żył obwodowych przez venflon.
   Do żywienia pozajelitowego kwalifikujemy pacjentów :
   w okresie rekonwalescencji po ciężkich chorobach, operacjach, urazach.
   
   • chorych w przebiegu choroby nowotworowej z wyniszczeniem, po chemioterapii
   • w zespołach niedożywienia na tle psychogennym
   • w zespołach wyczerpania fizycznego i emocjonalnego
   • osoby starsze z zaawansowanymi procesami miażdżycowymi i ograniczeniem funkcji centralnego układu nerwowego.

UWAGA! Nie stosujemy całkowitego leczenia pozajelitowego polegającego na dostarczaniu dożylnym wszystkich niezbędnych składników wchłanianych w warunkach normalnych przez przewód pokarmowych.

Do takiej formy żywienia kwalifikowani są pacjenci w stanach bardzo ciężkich , w śpiączce, w stanach terminalnych itp. Niezbędne wówczas jest założenie cewnika do żyły centralnej oraz warunki szpitalne i intensywny nadzór.